Maarten & Simone 26
feb 2015
50 shades of blue (and a little bit of pink too)
We hadden al van veel mensen gehoord dat Barbuda erg mooi is, ‘a must see'. Prachtige witte stranden, turquoise water en veel mooie riffen. De realiteit is misschien nog wel mooier. We liggen nu (foto) in 'Low bay’ aan de westkust van Barbuda. Het zandstrand is ongeveer 20 kilometer lang. Het hagelwitte zand is van een afstand helder wit en als je erop loopt, met de zon uit de juiste hoek, verschijnt er een lichte roze gloed over het witte strand. Dit komt door de duizenden kleine stukjes van een roze schelp die vermengd zijn met het witte zand. Als je op het zachte strand loopt, zak je diep weg in het maagdelijke, onaangeroerde zand en voelt het alsof je de eerste bent die over een vers pak sneeuw loopt. Je waant je af en toe op een onbewoond eiland, en voor deze plek scheelt het eigenlijk ook niet zoveel. In de gehele langgerekte baai liggen nu maar 4 andere boten. Je moet dus echt moeite doen om iemand tegen te komen. Kleine golven breken voortdurend op het strand en maken van het strand en de zee een ideale speeltuin voor Miep en voor de kids. Door de zon, de riffen, de golven, de wolken en de reflectie van lucht en strand verandert het water continue van kleur. Ongelofelijk hoeveel kleuren blauw er eigenlijk bestaan.
Op Barbuda wonen slechts 1.800 mensen en zijn maar een paar (zeer exclusieve) hotels. De erg vriendelijke bevolking probeert zo lang mogelijk de grotere hotels en het bijbehorende massatoerisme te weren en is heel zuinig op het eland, de stranden en de prachtige natuur op land en in de zee. Gisteren hebben we fietsen gehuurd en zijn het eiland rondgefietst. Omdat het eiland vrij plat is, is de fiets hier een populair vervoersmiddel. Terwijl we rondfietsen zien we overal paarden en wilde ezels vrij rondlopen.
Heerlijk om na het drukke, maar vooral Franse, Guadeloupe en het toeristische Antigua weer op een prachtig onbedorven Caribisch eiland te zijn. Dit zijn de eilanden zoals iedereen die zo’n reis als de onze plant, ze in hun eigen ‘folder’ hebben staan. Raar dat hier zo weinig andere boten zijn, maar andere kant ook heerlijk. Het geeft ons een beetje een bijzonder en exclusief gevoel.



Reacties
#1 sander kemper
Hoi Maarten en Simone, fantastisch dat jullie zo genieten. Wij zijn gister bij de wereldschool geweest en hebben daar veel informatie ingewonnen. Doen jullie het onderwijs via dezelfde stichting of hebben jullie een alternatief. Ben ook wel benieuwd hoe het bevalt het lesgeven en vooral hoe de kids het ervaren. Wij hebben nog even voor we vertrekken in 2019 maar volgens ons vliegt deze tijd zo voorbij en moeten we elk moment aangrijpen om ons voor te bereiden. Leuk om wat terug te horen. Groet Sander & Kim Kemper
heel lang geleden
#2 Maarten
Hoi Sander en Kim, leuk dat jullie zo met ons 'meevaren'. Misschien handig om wat gegevens uit te wisselen. Stuur maar een mail naar ons met jullie gegevens: sy.99bottles@gmail.com. Anders misschien ook handig om Facebook vrienden te worden. We communiceren namelijk ook veel via Facebook, maar vooral handig om ook daarna contact te houden. Ik had al geprobeerd om jullie te vinden, maar er zijn nogal veel Sander Kempers ;-). Hoor graag van je!
heel lang geleden
#3 Pascale,Maarten,Yannick,Iris en Anouk
Mooi allemaal hoor. Inderdaad ontzettend leuk, boeiend, interessant en bijzonder om al die andere reizigers te leren kennen. Maar.......wat is er gebeurd met de laatste verhalen....het is al 16 maart... Blijf genieten en veul plezier!:-) Groetjes van ons allemaal xxx
heel lang geleden
#4 el9ghH5j8
Infatti, era semplicemente un richiamo alla mega discussione su mass meio..(d'dh.a. mi perdo anche le battute, ora... :( ) Comunque per la cronaca a Londra il mio nome lo pronunciavano con la forma inglese.Beh, anche gli stimati stranieri strafalcionano stupidamente.Ma mi fai venire la curiosità su quale sia il tuo nome... Alice? Anna? Elisabetta? Paola? Laura? Maria?
heel lang geleden
#5 BEidUzHhECw
Hi, Peggy…When you posted this recipe on 12/19/2011 in AnnArbor. com, I commented that the roasting technique was a “slow roasting” method that I found out about in Adelle Davis’ ĠLetࢩs Cook It Right” first published in 1947 and again in 1962. I was unable to locate my copy of that book then but gave you some idea as to how the method worked. I have since found my copy. If you are interested in her technique, I can send you a copy of the text. It’s a little less than two pages in length and I can send it as an attachment to an email or as the text of an email.
heel lang geleden
#6 AiP1nXiUZCF
December 7, 2012 at 7:19 am>Wu http://mtdkgdj.com [url=http://ljvgwii.com]ljvgwii[/url] [link=http://nvengx.com]nvengx[/link]
heel lang geleden
#7 3m4aRFfqMQi
TB nu are de ce sa &#aa;02mo2r8” politic cu astia de gat.Quat erat demonstrandum, cei doi oi-coi-ioi-ioi, au aratat ce pot, cine sunt si ce vor.Europa are experiente multiple in a judeca si aprecia astfel de personaje, si nu-i mai trebuie.
heel lang geleden
#8 rBMJGbmpxdj
Anyone else a pot pie purist? Tasty as it may be, I always hate seeing a bowl of filling with a square of puff pastry placed on top called “pot pi2e8#&21;. http://mbiyvfqbqlt.com [url=http://agtvkakbyn.com]agtvkakbyn[/url] [link=http://xentwo.com]xentwo[/link]
heel lang geleden
je reactie
naam e-mail adres nieuwe code code  
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.