Maarten & Simone 14
aug 2015
Chaos in Gaios
Nietsvermoedend zitten we in Lakka (Paxos) in ons favoriete restaurant Stasinos Garden met Freek, Wendy en de kids te eten. Na de lange en zeer warme periode stond er hier en daar al wat kans op onweer voorspeld, maar alles zag er rustig uit. De kinderen gingen alvast terug naar de boot zodat wij nog een afzakkertje konden drinken bij Akis bar. Terwijl wij richting de haven liepen voelden we de wind al wat toenemen, maar alles zag er rustig uit. "Maarten, Maarten, Maarten dit is 99 Bottles” hoorde ik ineens Pieters stem uit de portable VHF. Ik hoorde al aan zijn stem dat er iets niet in orde was. “Kun je misschien naar de boot komen, het waait hier nogal hard”. We lagen achterin de baai bij Lakka, een schitterend, maar niet het meest beschutte plekje. Ik sprint met Freek naar de kade, Pieter komt ons halen met de dinghy en we staan binnen 2 minuten op de boot. Inmiddels is er overal paniek om ons heen. Roepende mensen, veel licht, botsende boten en slepende ankers. Als eerste doe ik snel de motoren aan. Ons anker zit er goed in, maar een van de lange lijnen waarmee we aan de rotsen zijn vastgebonden is door de golven al losgeslagen en we dreigen tegen onze buurman te botsen. De wind neemt regelmatig toe tot boven de 40 knopen en omdat de wind gedraaid is, komen de golven nu de baai in. We besluiten snel ons anker op te halen en dichter in de baai te gaan liggen. Het is pikdonker, maar behendig sturen we de boot tussen de zwalkende boten door. Ankeren in het donker is nooit onze favoriete bezigheid, maar als we snel zijn, vinden we vast een goed plekje. Dieper in de baai vinden we snel een rustig plekje de wereld ziet er ineens weer heel anders uit. Het water is weer vlak, de wind zo goed als verdwenen.
De volgende dag hoorden we dat we behoorlijk geluk hadden gehad. In Gaios (stadje aan de Zuidwest kust) kwam uit het zuiden een soort van Tornado langs het eiland razen en op het kleine eiland waren binnen 15 minuten maar liefst 7 boten gestrand. In onze baai lagen we gelukkig toch iets beschutter. In onze tocht langs de westkust konden we de schade goed opnemen. Een 60 voet jacht volledig vastgelopen op het strand, een Bavaria 49 volledig op zijn kant op het strand (foto) en tot onze grote schrik ook een Lagoon 450, precies op het plekje waar wij altijd liggen als we naar Gaios gaan. De catamaran 'Indigo' was nog geen jaar oud, nog nieuwer dan de onze en was volledig verwoest. Na navraag bleek het (ook) een familiebootje te zijn en was iedereen in ieder geval ongedeerd. Het was doodeng om ‘jouw boot’ verwoest op ‘jouw plekje’ te zien liggen. Het doet je realiseren hoe kwetsbaar je eigenlijk bent in een boot. In 15 minuten kan ons bootje, die ons zo stoer over de Atlantische oceaan richting de Carieb en Florida heeft gebracht, verwoest worden in ons eigen Paxos ...
De berging van de Lagoon zou de volgende dag plaatsvinden, en we besloten deze nacht toch te gaan liggen in de baai van Gaios. De bewoners vertelden ons dat het in 20 jaar niet voorgekomen was en iedereen was nogal onder de indruk. We gooiden voor de zekerheid toch maar 10 meter extra anker uit en bonden ons weer aan de rotsen, op zo’n 100 meter naast de half gezonken Indigo. De nacht en dag erna verliepen rustig. Aan het einde van de middag begonnen ze met de berging die we geďnteresseerd aan het volgen waren. Plotseling diende de volgende storm zich op de achtergrond al weer aan (foto). Shit ... een angstaanjagend, dreigend front met onweer kwam snel dichterbij en aan de kleur van de zee kon je goed zien dat het hard waaide. Wij waren een van de eersten die direct losgoooiden, het anker ophaalden en de zee op gingen. We kozen ervoor recht door het front te varen. Harde wind en golven zijn vervelend en oncomfortabel, maar op dat moment kun je maar beter op open zee zitten dan dicht bij de kust. Het duurde zo’n 30 minuten de wind was hard (40+), de golven werden snel hoog en stijl maar alles was goed te hebben. Het was indrukwekkend om te zien dat de baai in 5 minuten compleet leeg was, met uitzondering van de bergingsboot die nog steeds aan het proberen was de Lagoon te redden. Na 45 minuten gingen we terug om even te kijken. Mede door het slechte weer was de berging mislukt en de Lagoon lag nu ondersteboven op de bodem van de baai. Je zag nog net een stukje van de zijkant van de boot boven de waterlijn uitsteken. Wat een nachtmerrie voor de eigenaar.
En zo tikken de laatste dagen van ons prachtige project toch nog wat spannender weg dan we dachten. Nog maar 7 dagen … Het grootste deel van de dagen is het weer prachtig en genieten we volop, maar er zit nog steeds behoorlijk wat onweer in de lucht, dus we zijn extra alert. We willen ons en ons bootje graag heelhuids naar de eindstreep brengen …

Reacties
#1 Akram
Zo! Leuk zo veel vertrouwde dingen te lezen al is dit een hele andere kant van mijn favoriete plekje op aarde! Veel plezier de laatste dagen!
heel lang geleden
#2 Aranka
Blijf voorzichtig. Wij vertrekken zo onze laatste 250 mijl naar NL. We hopen jullie daar zeker weer een keer te zien. Veel plezier en behouden vaart nog. Aranka
heel lang geleden
#3 Ronny
Oef, gelukkig goed afgelopen voor jullie !
heel lang geleden
#4 Pascale,Maarten,Yannick,Iris en Anouk
Nog maar 7 dagen....huilen!!!! Wel blij om te lezen dat jullie goed hebben gereageerd en natuurlijk ook geluk hebben gehad. Dat heb je af en toe nodig tijdens zo'n reis. Nou, behouden vaart nog en misschien tot heel binnenkort. :-)
heel lang geleden
#5 Pascale,Maarten,Yannick,Iris en Anouk
Goede vlucht naar huis... Groetjes, xxx
heel lang geleden
#6 H
Dat was even schrikken als je bij de foto's begint :) Goede terugreis en tot snel, Robert / Harold
heel lang geleden
#7 Eveline
he Familie, WELKOM thuis, ben blij jullie weer " live" te zien Dikke kus
heel lang geleden
#8 simone
Ella O'Halloran
heel lang geleden
je reactie
naam e-mail adres nieuwe code code  
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.