Maarten & Simone 7
jan 2015
Slow-living in Martinique
We zijn inmiddels al een kleine drie weken in het Caribisch gebied en we beginnen ons al goed te settelen in ons nieuwe relaxte leventje. Of althans, ons nieuwe leventje voor de komende 4 tot 5 maanden. Geen haast meer, geen start en einddatums, geen verplichtingen. Alleen de dagelijkse zorgen over eten, drinken, school, de wind en natuurlijk de zorgen om de boot. Meestal ankeren we en gebruiken ons kleine bootje (dinghy) als een soort watertaxi om aan land te gaan. ’s Morgens Miepje uitlaten. Stokbroodje scoren bij de bakker. Ontbijten op de boot, dan eerst een paar uurtjes school. Af en toe boodschappen doen. Lekker zwemmen, lezen, zonnen, snorkelen. Koud pilsje drinken in de zon. Soms een spelletje doen. Lunchen. Soms even een wandelingetje maken in het stadje of op het strand. Dutje doen. Weer even zwemmen. Sundownertje drinken. Dineren. Lekker kletsen en lezen. Plannen maken en evalueren.
Een vreemd en soms onwerkelijk leven vanuit het perspectief van het koude en natte Nederland, maar hier (in Martinique) een stuk minder bijzonder. Zo ongeveer alle mensen die je hier ontmoet hebben de oceaan al eens overgestoken. Bijna iedereen heeft een boot (groot of klein) en de meeste mensen hier doen elke dag ongeveer hetzelfde. Beetje hangen, zwemmen, lezen en proberen om zoveel mogelijk te genieten. Op de foto hebben Noor en ik net Miepje uitgelaten en een stokbroodje bij de bakker gehaald. En je ziet dat we niet de enige zijn. Elke ochtend ‘parkeren’ alle ‘yachties’, zoals we hier worden genoemd, hun dinghy om hetzelfde te doen. Het is soms zo druk, dat je moet wringen om je bootje aan de kade vast te kunnen knopen. En al voelt onze reis daardoor misschien wat minder bijzonder, we genieten er niet minder om.
We hadden van tevoren allerlei plannen gemaakt. We zouden niet alleen bij de eilanden blijven hangen. We wilden ook nog naar Aruba, Costa Rica, Panama, Nicaragua, Belize en nog veel meer. Maar nu we hier zijn hebben we in een keer niet zoveel haast meer. "Verder varen?” "Ja natuurlijk, maar morgen of overmorgen is natuurlijk ook OKE". "Eerst nog maar even zwemmen". “Wijntje?”. “Lekker". "Misschien blijven we hier nog wel een weekje liggen?”. “Of zullen we morgen naar het zuiden gaan?”. “Ach, we zien wel”…
En zo zijn we ons aan het bekwamen om de plaatselijke trend van ‘slow-living’ goed onder de knie te krijgen. Het lukt al aardig, maar misschien moeten we eerst nog wat meer oefenen :-).

Reacties
#1 Esther
Lijkt me "echt" saai!!!! 😜😜😜😜
heel lang geleden
#2 pita
klinkt absoluut niet verkeerd..
heel lang geleden
#3 Marcel
Ben je toch een hangoudere geworden! En happy with it zo te lezen. En wij maar bikkelen.... Pfffff
heel lang geleden
#4 Johan Franken
Is dat wat wij willen weten!!?? Het paradijs op aarde bestaat wel dus. Geniet er van en groetjes vanuit een kil druilerig en donker Goirle ("de hel").
heel lang geleden
#5 Freek
Ach, gewoon lekker lang onthaasten 😜 geniet ervan!
heel lang geleden
#6 tanta Riek en oomMartien
lekker genieten voor je het weet is het weervoorbij
heel lang geleden
#7 Nicole
Klinkt heeeel vervelend allemaal 😉😁😄 Heerlijk genieten!
heel lang geleden
#8 Anja
He Maarten, Simone en kids wij genieten van jullie verhalen! HEERLIJK! Onze Noor is altijd alleen maar benieuwd naar Miep, die heeft afgelopen voorjaar indruk gemaakt! Lieve groetjes van ons allen! Ben, Anja, Noor & Luuk
heel lang geleden
#9 Stan en Ellen
Het is nog steeds januari, dus het mag nog: alle goeds gewenst voor het nieuwe jaar! Te lezen en te zien is het nu op alle fronten top. Volhouden zo! Hartelijke groeten Stan en Ellen
heel lang geleden
#10 8HozSdN6
Het lijkt me een interesant boek, alle kenins van de wereld, maar dat bood de slang Adam en Eva ook aan dus k'denk dat je ermee voorzichtig moet doen.
heel lang geleden
je reactie
naam e-mail adres nieuwe code code  
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.