Maarten & Simone 6
jul 2015
Survival a la carte
We varen tussen Corsica en de Ponza eilanden in de buurt van Napels. De avond is al bijna begonnen, de zon staat laag en we bereiden ons net voor om weer een nachtje door te varen. Meestal eten we dan rond 20.30 uur, zodat we nét klaar zijn met eten als het donker wordt. We waren net aan het bedenken wat we wilden eten toen de hengel ‘aansloeg’. We zagen en voelden meteen dat we een zware jongen te pakken hadden. Als we lange afstanden varen hebben we vaak een aasje (zo’n nepvisje met een grote haak erin) zo’n honderd meter achter de boot hangen. Meestal gaan er op deze manier uren en soms dagen voorbij voordat je iets vangt, maar soms, vooral in het begin van de avond, komt er een domme, hongerige vis voorbij die in dat rare zwemmertje een lekker avondmaaltje ziet en hap … hebbes! Daarna is het alleen nog maar een kwestie van voorzichtig binnenhalen. De lijn mag uiteraard niet breken en de haak moet in de bek van de vis blijven zitten.
Samen met Roel haal ik een hevig tegenspartelende vette tonijn binnen. Hij is beduidend kleiner dan de Mahi Mahi die we in de Bahama’s hadden gevangen, maar het is een flinke jongen en zijn verzet is er niet minder om en... we weten meteen wat we vanavond gaan eten. Zodra we de tonijn op het dek hebben verstikken we hem meteen door een flinke teug Bacardi in zijn kieuwen te gooien, die door de alcohol meteen dichtbranden waardoor de vis direct stikt.
Eenmaal binnen bekijken we de prooi eens goed. Een prachtige dikke vette tonijn van 4 kilo. Groot genoeg om ‘slordig’ schoon te maken en in heerlijke graatvrije stukken te verdelen. Na een grote bloederige schoonmaak is er nog zo’n twee kilo aan gefileerde, bloedrode tonijnmoot over. Goed voor twee volledige maaltijden onderweg ...
En terwijl we rustig zeilend de nacht inglijden bij een ondergaand zonnetje, besluiten we onze geliefde gourmetplaat op tafel te zetten. De stukken tonijn gaan rauw en nog een beetje warm op de hete plaat. Even aanbraden aan alle kanten, maar zorgen dat hij van binnen nog lekker rosé is, zoals een goede biefstuk. Op het laatste moment even afblussen met een mengsel van knoflook, sojasaus, olijfolie en wat peper en zout. Een beetje brood en salade erbij, met uiteraard een lekker glaasje rosé. En zo wordt overleven op de boot een luxe in plaats van afzien. Heerlijk...

Reacties
#1 Pascale
Watertanden.....mm mm.......
heel lang geleden
je reactie
naam e-mail adres nieuwe code code  
Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.